محبوبم! نمي‌دانم امشب با يک سري کلمه گنگ و بي‌مصرف که در مغزم به هم مي‌پيچند چطور مي‌توانم احساس تنهاييم را به گوش تو برسانم. واژه‌ها بي‌تابند و ياريم نمي‌کنند. مي‌داني؛ تو را کم دارم و دور از تو حتي يک نقطه کور هم نمي‌توانم بر کاغذ بکشم. چشمانم هم از سر شب باراني است!
هر چی به روزای عمرمون نزدیک تر می شه مشکلاتمون هم بیشتر می شه. هنوز نمی دونم چند روز از هفته تو شهرمون و پیشت نیستم اما میدونم حداقل نصف هفته ازت دورم ولی باور کن همه جا به یادتم و محاله فراموشت کنم.

نیاز